This is the life..

Op mn tenen sluip ik voor de zoveelste keer uit de slaapkamer van Sebastiaan. Hij heeft voor het eerst in zijn prille leventje een verkoudheid. En ow wat vind ik het zielig! Ik doe dan ook mn uiterste best dit zo draaglijk mogelijk voor hem te maken, maar wel met de huis en tuinmiddeltjes ;) Gelukkig ging het vandaag wel weer een stukje beter dan gisteren, gisteren was het echt met traanoogjes, zielige huiltjes, moeilijk ademen door de neus tijdens het borstvoeden. Vandaag was meneer weer wat vrolijker en heb hem lekker vaak aangelegd en vertroeteld, zelfs van 12.30 tot 14.30 samen geslapen op ons grote bed, hoezo verwend??! Heerlijk was het zeker!

En dan kom je beneden van de "laatste"voeding (tegenwoordig niet meer, maar hoop nu toch echt dat we vanacht weer wat normale uurtjes mogen slapen...) om 18u en dan ben ik ZO'N tevreden Moeder, My Baby is asleep en dik tevreden....

Wat houd ik toch ontzettend veel van dit mooiste geschenk in mijn leven...

liefs...